Escoitamos e falamos para medrar xuntos

01/12/2004. Algo curioso aconteceu o outro día cando comezamos a clase. A nosa profe preguntou como nos atopabamos esa mañá. Todos ó mesmo tempo contestamos “ben”, pero a profe insistiu: Non pregunto que tal estades, pregunto como vos sentides esta mañá”...

Algo curioso aconteceu o outro día cando comezamos a clase. A nosa profe preguntou como nos atopabamos esa mañá.

Todos ó mesmo tempo contestamos “ben”, pero a profe insistiu:

Non pregunto que tal estades, pregunto como vos sentides esta mañá”

Nada, que non soubemos contestar. “Sentimentos”, dixo, “o que eu quero é que por unha vez miredes dentro de vós para buscar o que estades sentindo”.

“Os sentimentos, seguiu dicindo, son como pequenos trasnos que viven no noso interior. Fálannos, se lles escoitamos, e permítennos coñecernos. Non son bos nin malos, unicamente SON, e saber recoñecelos axúdannos a vivir máis atentos cada momento”.

Pequenos trasnos … ¿sentíchelos algunha vez?. Se non os coñeces quizais non sexas capaz de darte conta deles. Déixame que te presente algúns:

• A LEDICIA: É o sentimento que se produce cando acontecen feitos positivos para nós.
• O ENFADO: É o sentimento que agroma ante un impedimento para facer o que eu queira.
• A CONFIANZA: Sentimento que supón crer no que un fai, sabendo identificar tanto os puntos fortes como os febles.
• OS CELOS : Aparecen ó desexar conseguir ou ter o que outra persoa ten conseguido.
• A rabia, a satisfacción, a soidade, a empatía, a angustia ...

Agora que os coñeces ¿Atréveste a nomear os teus sentimentos? A palabra se pode converter nun medio para coñecerte mellor ti mesmo e ós demais. En pontes que nos achegan ós outros e expresións do noso mundo interior.

(Fragmento da megafonía do 12 de novembro de 2004)